another chapter with Friday

เวลาผ่านไปเร็ว
เผลอไม่นาน แมวตัวจิ๋วที่ตีนโตกว่าตัวก็โตขึ้นจนดูว่าสมดุลขึ้น
ซนมากถึงมากที่สุด เล่นตลอดเวลาจนกว่าจะหลับ บางทีก็หลับในท่าที่กำลังเล่นอยู่นั่นแหละ
มีที่นอนและท่านอนต่างๆ แบบนึกไม่ถึง

เล่นซ่อนแอบจนหลับ

เล่นจนพลังงานหยดสุดท้าย

เพื่อนเล่นคนเดียวในบ้านที่ยอมเล่นด้วย คือแมวอายุมากกว่านิดหน่อย สีดำสนิท เป็นเพศหญิง 

เข้ามาอยู่ในบ้านก่อนหน้าฟรายเดย์ประมาณหนึ่งปี เป็นแมวที่เราเก็บจากหน้าบ้านตั้งแต่ยังเป็นลูกแมวตัวกระจ้อย น่าจะบาดเจ็บจากการโดนรถมอเตอร์ไซค์ชน ส่งไปรักษาสองสามเดือนจนหาย ไม่ได้หาบ้านให้ เพราะเธอเป็นแมวสีดำ คิดว่าคงจะหาบ้านยาก  เธอคนนี้ชื่อ นางสาวหมากเก็บ

เวลานั้น บ้านเรามีแมวสามตัวที่โตเป็นผู้ใหญ่กันหมด ไม่ค่อยมีใครอยากประมือกับแมวเด็กจอมซนที่พลังงานเหลือเฟือ มีแต่นางสาวหมากเก็บที่ปรกติก็ไม่เล่นกับใคร เพราะเธอเป็นแมวเก็บตัว ไม่ไว้ใจใคร คงเป็นเพราะเธอโดนทำร้ายอย่างสาหัสตั้งแต่ไร้เดียงสา แต่ก็คงเอ็นดูเจ้าแมวเด็กตัวลายที่มาทีหลัง อาจจะเข้าใจถึงหัวอกผู้มาใหม่ ฟรายเดย์จึงได้เพื่อนสนิทมาหนึ่งตัว

หมากเก็บ ตอนเด็ก

หมากเก็บ โตแล้วทำหมันเรียบร้อย 

ฟรายเดย์ วัยรุ่น

ก็เล่นกันอยู่สองคน พี่ๆทั้งหลายไม่มีใครยอมเล่น นอกจากนานๆ ที เฮียหมอกแมวผู้เป็นใหญ่สุดของบ้านก็มาเล่นด้วยบ้าง ซึ่งถ้าฟรายเดย์ซนมากจนเฮียรับมือไม่ไหว ก็จะใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด คือลงนอนทับนายฟรายเดย์เอาไว้ซะเลย

ฟรายเดย์เป็นแมวมองโลกในแง่ดี ใครจะรังเกียจรังงอน ไม่สนใจ อยากเล่นกับใครก็ไปเล่น ร่าเริงได้ทั้งวัน

จนอยู่มาวันหนึ่ง เมื่อนางสาวหมากเก็บไปหาหมอ แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย..

หมากเก็บเป็นโรคมะเร็งลำไส้ ตามที่คุณหมอบอก คือเธอมีอาการท้องผูกบ่อย  เคยให้ยาที่ช่วยบรรเทาอาการ แต่ก็ไม่ได้ไปตรวจจริงจัง จนเมื่อต้องส่งไปเพราะเริ่มมีอาเจียน  ถึงตอนนั้น เธอก็ป่วยอยู่ข้างในมานานจนไม่หาย ไปรักษาอยู่สองสัปดาห์แล้วเธอก็จากไป ...

ฟรายเดย์น้อย ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนคนสนิทคนเดียวในชีวิต  เขายังคงซนและร่าเริง แต่ลึกลงไปคงมีบาดแผลในใจ เพราะบุคคลิกเริ่มเปลี่ยนจากแมวขี้เล่น เป็นแมวอารมณ์ร้าย 

จากที่เคยชอบมาคลุกคลีกับคน เปลี่ยนเป็นไม่ชอบให้จับ 

เพื่อนรุ่นใหญ่ที่เคยให้ความเอ็นดู ก็ดูจะไม่ชอบความที่แมวน้อยๆ เริ่มโตเป็นหนุ่ม ตัวใหญ่ขึ้นทุกวัน ทุกวัน 

ฟรายเดย์เหงา..